W 1862 został zatrudniony na stanowisku adiunkta Szkoły Głównej Warszawskiej. W 1863 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a od 6 grudnia 1867 pełnił obowiązki profesora zwyczajnego. W latach 1862–1868 był sekretarzem Rady Wydziału Matematyczno-Fizycznego Szkoły Głównej Warszawskiej. W latach 1864–1866 wykładał fizykę doświadczalną oraz specjalne jej działy w Katedrze Fizyki tej uczelni. Prowadził także zajęcia z fizyki oraz matematyki w Seminarium Pedagogicznym Szkoły Głównej. Na uczelni wykładał fizykę ogólną, optykę, wzory dwumianowe Newtona, dynamikę, naukę o cieple, świetle, elektryczności, magnetyzmie, a także geodezję wyższą. Na emeryturę przeszedł 10 kwietnia 1871Sławomir Hordejuk Prof. Nikodem Pęczarski (1814–1877) Wspomnienie w 140. rocznicę śmierci w: Głos Piszczaca nr 2/2017 s.19–20..
Zmarł 25 grudnia 1877 roku w Warszawie, gdzie został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
Dzieła Publikował artykuły popularno-naukowe w warszawskiej prasie. Wydał 8 skryptów akademickich z matematyki oraz fizyki:
Kurs fizyki wykładanej w szkole Głównej Warszawskiej (1863–1864), Geometria wykreślna (1865), Geometria analityczna (1865–1867).