Twórczość Malować zaczął jako samouk. W roku 1947 został członkiem Związku Artystów w Ostrawie i zaprzyjaźnił się z malarzem akademickim Franciszkiem Świdrem. Swymi realistycznymi obrazami, wykonanymi przede wszystkim techniką gwaszu i akwarelami, Żebrok wzbudził zainteresowanie w środowisku malarskim. Uprawiał także rysunek, olej i temperę. Żebrok jak nikt potrafił wydobyć piękno przemysłowego regionu. Cykl prac poświęconych kopalniom wykonał techniką litograficzną – są to m.in. "Kopalnia „Gabriela”, „Barbara”, „Franciszek”, „ACS” i „Gabriela” – szkic ołówkiem. Za namową swego przyjaciela Józefa Ondrusza dużo czasu poświęcił malowaniu beskidzkich pejzaży, typowych chat góralskich. Portretował także mieszkańców regionu. Jest twórcą cykli: „Z teki starej architektury cieszyńskiej” i „Z teki krajobrazu Śląska Cieszyńskiego”. Rudolf Żebrok był zafascynowany ludzką twarzą. Był wspaniałym portrecistą – w latach 1952–1958 stworzył galerię 65 portretów cieszyńskich gawędziarzy i śpiewaków ludowych.