Po upadku powstania warszawskiego wyjechała do Krakowa.
Po II wojnie światowej występowała w teatrach krakowskich (Stary, 1945–1946, Kameralny 1946–1947) i poznańskich (Polski, 1947–1948, Lalki i Aktora, 1948–1949). Po 1949 znów występowała w teatrach warszawskich: Domu Wojska Polskiego (1949–1952), Nowej Warszawy (1952–1955), Młodej Warszawy (1955–1957), Klasycznym (1957–1972). W 1972 przeszła na emeryturę.
Od 14 lutego 1957 była drugą żoną Emila Chaberskiego, reżysera i dyrektora teatrów. mały|Grób Emila Chaberskiego i Hanny Różańskiej-Chaberskiej na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera Aleja Zasłużonych-1-152).
Filmografia 1937: Znachor jako Danusia, żona aptekarza 1938: Moi rodzice rozwodzą się jako Frania, pokojówka Nałęczów 1939/1941: Żona i nie żona jako Mela
Teatr TV 1969: Całe życie Sabiny jako Aptekarzowa
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (19 lipca 1955) „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (22 lipca 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 22 lipca 1955 r.