thumb|Katarzyna II prawodawczyni Katarzyna II Aleksiejewna Wielka, ; urodzona jako Zofia Fryderyka Augusta, (ur. 2 maja 1729 w SzczecinieWiększość badaczy skłania się do uznania Szczecina za miejsce narodzin przyszłej Katarzyny II. A. Andrusiewicz, Katarzyna Wielka. Prawda i mit, Warszawa 2012, s. 40. Część badaczy opowiada się jednak za zamkiem Dornburg – gniazdem rodowym linii książąt Anhaltu, z której pochodził ojciec Katarzyny II. B. von Bilbassoff, Geschichte Katharina II, t. 1, Berlin 1891, s. 2., zm. w Petersburgu) – księżniczka anhalcka, żona wielkiego księcia, później cesarza rosyjskiego Piotra III, po zamachu stanu samodzielna Cesarzowa Wszechrusi panująca w Imperium RosyjskimTytuł nieuznawany przez Rzeczpospolitą do czasu sejmu konwokacyjnego 1764 roku. w latach 1762–1796. W stosunkach z zagranicą, jak i wewnątrz kraju, kontynuowała politykę i reformy wprowadzone przez Piotra Wielkiego. Rządząc twardą ręką, polegała na swoich doradcach i faworytach takich jak Grigorij Potiomkin czy Grigorij Orłow. W polityce wewnętrznej Nakaz Katarzyny II z 1767 roku definiujący zasady polityki i system prawny zapoczątkował okres absolutyzmu oświeconego w Rosji. Za panowania autokratki wprowadzono reformę podziału administracyjnego Rosji.