jest też autorką innych książek dla dzieci. W 1978 opublikowała zbiór poezji Sobrevivo (Przeżyłam), za co otrzymała ufundowaną przez rząd Kuby nagrodę Casa de las Américas i dzięki której zdobyła uznanie jako czołowa poetka Ameryki Środkowej. W USA stała się znana dzięki swojemu testimonio, czyli testamentowi dotyczącemu rewolucji sandinistów w Nikaragui. W 1982 opublikowała zbiór poezji Flores del volcán (Kwiaty z wulkanu), wydanemu w USA w wersji dwujęzycznej. Inne jej dzieła to zbiory poezji La mujer del río (Kobieta z rzeki, 1989), Fuga de Canto Grande (1992), powieści El detén (Talizman, 1977), Albúm familiar (Album rodzinny, 1982) i Pueblo de Dios y de Mandinga (Wioska Boga i Diabła, 1985). W 1987 wydała tom Luisa en el país de la realidad (Luisa w rzeczywistym świecie) zawierający winiety poezji i prozy. Poza tym pomagała w pisaniu mężowi, również pisarzowi. W 2006 została laureatką Neustadt International Prize for Literature.
Bibliografia
Claribel Alegría (ang.) [dostęp 2018-08-30] Claribel Alegría (ang.) [dostęp 2018-08-30]