W 1925 został przesunięty na stanowisko dowódcy II batalionu. W 1928 był dowódcą I batalionu w 49 Pułku Piechoty w Kołomyi. W marcu 1929 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łask na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika referatu I. W lipcu tego roku został zwolniony ze stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV, a z dniem 31 października 1929 przeniesiony w stan spoczynku.
W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Czortków. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI. Był wówczas przewidziany do użycia w czasie wojny.
Przed 1939 pochodził z Zaleszczyk. Był żonaty z Gertrudą z domu Kigele (1893-1977), z którą miał córkę Krystynę (1915-1999).
Podczas II wojny światowej zaginął, według jednej relacji zmarł w lipcu 1941 na obszarze ZSRR w miejscowości Sucha-Bezwodna (Jucho-Bezwodnoje) w obwodzie gorkowskim. Według innej wersji poniósł śmierć w więzieniu w Starobielsku w 1941.