Niespełna dwa tygodnie później został mianowany prefektem Kongregacji Dobrego Rządu i piastował ten urząd dożywotnio. Został powołany do komisji pracującej nad kasatą zakonu jezuitów, pod przewodnictwem Maria Marefoschi Compagnoniego. Jednak z powodu stanu zdrowia, hiszpański pierwszy sekretarz stanu José Moñino złożył wniosek o usunięcie Casaliego z komisji. Wówczas kardynał powrócił do pracy w Kongregacji, gdzie wraz z Andreą Corsinim, Francesciem Saverio de Zeladą, Francesciem Carafą i Mario Marefoschim postanowił odstąpić od surowego traktowania jezuitów uwięzionych w Zamku Świętego Anioła.
W przeddzień śmierci Klemensa XIV nakazał mobilizację służb porządkowych, obawiając się zamieszek w mieście. Ponieważ podczas konklawe 1774–1775 nie mógł sprawnie zapewniać bezpieczeństwa w Rzymie, zrzekł się funkcji progubernatora. W 1776 roku został członkiem komisji mającej dokonać przeglądu planu reformy podatkowej, przygotowanego kilka lat wcześniej przez Piusa VI, kiedy był on skarbnikiem generalnym. Casalli poparł projekt, sugerując poprawki, które zostały zaakceptowane. Zmarł 14 stycznia 1787 roku w Rzymie.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1715 Kategoria:Zmarli w 1787 Kategoria:Włoscy kardynałowie XVIII wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Klemensa XIV Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie