W 1995 objął stanowisko zastępcy i od 1997 dyrektora Wydziału Zdrowia Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie. W 1998 został doradcą ds. reform społecznych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i wicedyrektorem Departamentu Polityki Zdrowotnej i Przekształceń Systemowych w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej. Od października 1998 do czerwca 2000 był zatrudniony w Centrali Farmaceutycznej Cefarm jako pełnomocnik dyrektora ds. restrukturyzacji i prywatyzacji oraz wicedyrektor ds. logistyki. Od 2000 do 2001 pozostawał dyrektorem Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego im. Prof. Dr. Witolda Orłowskiego w Warszawie. W grudniu 2000 został dyrektorem Biura Krajowego Związku Kas Chorych, a we wrześniu 2001 głównym specjalistą Mazowieckiej Regionalnej Kasy Chorych.
Przeszedł następnie w grudniu do pracy w Ministerstwie Zdrowia, gdzie był radcą ministra i p.o. Dyrektora Departamentu Zdrowia Publicznego, a następnie p.o. Dyrektora Departamentu Analiz i Systemów Finansowania Ochrony Zdrowia. Od połowy 2002 był związany z Narodowym Funduszem Zdrowia, gdzie pełnił kolejno funkcje: pełnomocnika ds. organizacji NFZ, szefa gabinetu prezesa Aleksandra Naumana i do czerwca 2004 dyrektora biura ds.