Organizowała bale dobroczynne, przyjęcia, na których pojawiali się politycy, działacze społeczni.
Po podpisaniu przez Polskę traktatu ryskiego opuściła Mińsk i zamieszkała w Bydgoszczy. Razem z bratem Edwardem Woyniłłowiczem prowadziła internat kresowy w Bydgoszczy, który był schronieniem dla Polaków z guberni mińskiej i z innych terenów utraconych przez Polskę po traktacie ryskim.
Zmarła w 1935 roku w Bydgoszczy, tamże pochowana na cmentarzu starofarnym. Na jej grobie napisano: Żyła wiarą i prawdą. Służyła ziemi swojej sercem i czynem. Wieczny odpoczynek racz dać jej Panie!
Przypisy
Bibliografia Edward Woyniłłowicz. Wspomnienia 1847–1928 t.1, Wilno 1931, Komitet Uczczenia ś.p.Edwarda Woyniłłowicza
Jadwiga Kostrowicka Kategoria:Ludzie związani z Mińskiem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Oświata w Mińsku Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Starofarnym w Bydgoszczy Kategoria:Polscy działacze oświatowi zaboru rosyjskiego Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Wojniłłowiczowie herbu własnego Kategoria:Zmarli w 1935