służył w 12 pułku ułanów z Krzemieńca, w tym w 1924 jako oficer nadetatowy był przydzielony do kadry Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Następnie został przeniesiony do służby administracji i zweryfikowany w stopniu porucznika administracji dział kancelaryjny ze starszeństwem z dniem z 1 czerwca 1919, zaś w 1928 był zweryfikowany z lokatą 1 i wówczas nadał służył w WSWoj. W 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako oficer administracji przeniesiony w stan spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Został osadzony w obozie w Kozielsku, gdzie przebywał wraz z jeńcami polskimi aresztowanymi po agresji ZSRR na Polskę. Był osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Na wiosnę 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji biura politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Został pochowany na terenie otwartego 28 lipca 2000 Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem AM 4080.