Po studiach od 1983 do 1987 był młodszym asystentem w Szpitalu Onkologicznym w Szczecinie, a następnie do 1990 asystentem w Szpitalu Rejonowym w Żywcu. W latach 1990–1994 pozostawał dyrektorem Zespołu Opieki Zdrowotnej w Żywcu. Przeszedł następnie do pracy w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, gdzie zajmował kolejno stanowiska: wicedyrektora Departamentu Polityki Zdrowotnej i Lecznictwa (1994–1995), dyrektora Biura Przekształceń Systemowych w Ochronie Zdrowia (1995–1996) i dyrektora Departamentu Polityki Zdrowotnej i Przekształceń Systemowych (1996–1998). Od 1998 do 1999 pracował jako szef Ośrodka Opieki Zdrowotnej Telewizji Polskiej i konsultant systemów medycznych. Od 1999 pracował w Centrum Leczniczo Rehabilitacyjnego i Medycyny Pracy „Attis” w Warszawie jako dyrektor (1999–2013) i prezes (od 2013).
Pełnił jednocześnie także funkcje doradcze i publiczne. W latach 1998–2003 był konsultantem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego ds. reformy zdrowotnej, a od 1999 do 2001 doradcą prezydenta Konfederacji Pracodawców Polskich. Zasiadał w zespole ds. usług publicznych Komisji Trójstronnej (2001–2003), Zespole Społeczno-Zawodowym przy Ministrze Zdrowia (2001–2003) i Wojewódzkim Zespole Dialogu Społecznego (2002–2003).