Małgorzata ponownie wyszła za mąż, za Wilhelma z Dampierre. Gdy w 1244 zmarła jej siostra Joanna i Małgorzata objęła po niej tron flandryjski, rozpoczął się konflikt o przyszłe następstwo po niej między jej mężem Wilhelmem a Janem, synem z małżeństwa z Burchardem. W 1246 spór ten rozsądził król Francji Ludwik IX Święty, przyznając Wilhelmowi i jego potomkom z małżeństwa z Małgorzatą prawo do sukcesji w hrabstwie Flandrii, a Janowi w hrabstwie Hainaut. Jednak konflikt trwał nadal, a Jan podnosił roszczenia do części Flandrii. W 1280, po śmierci Małgorzaty, syn Jana, także Jan, został hrabią Hainaut.
W 1246 młodszy Jan ożenił się z Adelajdą, siostrą ówczesnego hrabiego Holandii i Zelandii Wilhelma. Dzięki temu po śmierci hrabiego Jana I w 1299 odziedziczył także ten kraj. Odtąd przedstawiciele rodu z Avesnes sprawowali władzę w Hainaut, Holandii i Zelandii, a także podporządkowanej hrabiom holenderskim zachodniej Fryzji. Panowali tam do połowy XIV w. Męska linia rodu wygasła na zmarłym w 1345 Wilhelmie II, a ostatnią władczynią z rodu była jego siostra Małgorzata.