kopii z 1512 "agger alias Valischewo, Chwalischewo", 1512 wg kopii z 1576 "Walssewo, Chwalissewo", 1513 "Valischow", 1521 "Walschewo, Walschou", 1522 "Walischowo", 1523 "Waleschewo".
W okresie rozbiorów Polski tę część miasta odnotowano także na pocztówce z XIX wieku w zgermanizowanej formie Wallischei
Etymologia nazwy nie jest jasna. Może oznaczać własność Chwaliszared. Jerzy Topolski, Dzieje Poznania, tom 1, PWN, Warszawa-Poznań, 1988, s.30, . Legendy mówią o jednym z pierwszych mieszkańców, kalekim krawcu imieniem Chwaliszewa. Inne przekazy wywodzą nazwę od drogi do katedry, gdzie chwali się Boga. Znana była też historyczna rodzina szlachecka ChwaliszewskichJacek Y. Łuczak, Spacerownik Poznański, Biblioteka Gazety Wyborczej, Agora, Warszawa, 2013, s.27, .
Historia right|thumb|Widok na Chwaliszewo w 1618 right|thumb|Widok na Chwaliszewo w 1856 Niegdyś w miejscu Chwaliszewa znajdowała się osobna wyspa na rzece Warcie leżąca na wschód od miasta Poznania. Powstała na niej osada Chwaliszewo, która rozciągała się po obu stronach grobli łączącej wyspę z miastem pomiędzy prawym brzegiem dawnego koryta rzeki Warty a jej odnogą. Oddzielała ona wówczas to miasto od Ostrowa Tumskiego. W latach 1444–1800 Chwaliszewo stanowiło odrębne miasto będące własnością kapituły katedralnej poznańskiej.