Nadal z zamulonych korytarzy usuwane są osady, wskutek czego długość i głębokość jaskini nadal się powiększa. Przed otworem północnym znajduje się spory nasyp usuniętych osadów.
Dawniej w dolnych partiach jaskini była ciekawa szata naciekowa i pola pereł jaskiniowych, uległy jednak zniszczeniu.
Opis jaskini Jaskinia ma 6 otworów i skomplikowany system korytarzy. Tylko początkowa jej część jest łatwa do zwiedzania, w dalszych częściach korytarzy znajdują się bardzo ciasne zaciski i studnia.
Od głównego wejścia jaskini prowadzi wąski i dość wysoki korytarz przechodzący w schron pod nawisem skały. Ta część jest oświetlona światłem słonecznym. Dalej korytarz staje się wąski i odgałęzia się od niego odnoga zakończona drugim otworem. Główny korytarz prowadzi do niewielkiej salki, a z niej przez dwa otwory do następnej, większej. Zachowały się w niej jeszcze resztki polew. Za 1,5 metrowym progiem i otworem zaczyna się pochyła studzienka o długości 9 m. (możliwa jest do pokonania przez zapieraczkę, ale lepiej użyć liny i dwóch spitów). Z dna studzienki odchodzi wąska szczelina przegrodzona skrajnie trudnymi zaciskami. Po ich pokonaniu dochodzi się do ciasnej salki zwężającej się w szczelinę o rozmiarach 20 × 15 cm. Czuć w niej słaby przewiew. Dla człowieka jest ona niemożliwa do przejścia, przelatują przez nią jednak nietoperze.