Podczas całej wojny wykonał 118 lotów bojowych i stoczył 15 walk powietrznych, w których strącił osobiście 8 i w grupie 2 samoloty wroga.

Od września 1945 do września 1949 był pilotem doświadczalnym Specjalnego Biura Konstruktorskiego (OKB) im. Ławoczkina, testując samoloty, w 1949 ukończył kursy przy Szkole Lotników Doświadczalnych. Od września 1949 do lipca 1950 był pilotem doświadczalnym OKB-1 w Dubnej, od lipca 1950 do grudnia 1953 pilotem doświadczalnym w instytucie naukowo-badawczym, w marcu 1954 został zwolniony do rezerwy.

Pracował w redakcji pisma „Mieżdunarodnaja Żyźń”, później był referentem w Zarządzie Spraw Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRR, 1960–1963 pracował w Ambasadzie ZSRR w Tunezji, potem do 1974 był referentem Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Mieszkał w Chimkach, a od połowy lat 60. w Moskwie.