Blackfriars – średniowieczny klasztor dominikanów w Londynie, istniejący od XIII do XVI w.; obecnie nazwę Blackfriars nosi obszar położony w centrum Londynu, w południowo-zachodniej części City of London.
Historia mały|Rekonstrukcja planu klasztoru Blackfriars Zakonnicy założyli ten klasztor w 1276, gdy przenieśli się z innej londyńskiej lokalizacji w Holborn, gdzie przebywali od 1221. Teren pod budowę oddał im burmistrz miasta, Gregory Rokesley, a wielkimi darczyńcami klasztoru byli także arcybiskup Canterbury Robert Kilwardby i król Anglii Edward I. Ten ostatni zgodził się, aby dominikanie zburzyli mury miejskie w rejonie budowy klasztoru, a także zapewnił budowę nowych murów obejmujących cały klasztor. Aby wznieść klasztor zburzono także dwie znajdujące się tu wcześniej warownie zbudowane za czasów Wilhelma Zdobywcy: wieżę Montfichet i zamek Baynard.
Klasztor był położony w zachodniej części Londynu nad Tamizą. Obejmował kościół stojący na wyniosłym brzegu Tamizy. Klasztor był bardzo obszerny, otoczony murem, a na jego teren prowadziły cztery bramy.