Feodosij Łukycz Bilczenko (, , Fieodosij Łukjanowicz Bielczenko; ur. 28 września 1922 we wsi Domaszlin w rejonie koriukiwskim w obwodzie czernihowskim, zm. 4 czerwca 2004 tamże) – radziecki wojskowy, starszy sierżant, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Miał wykształcenie podstawowe, pracował w kołchozie, we wrześniu 1943 został powołany do Armii Czerwonej. Od lutego 1944 uczestniczył w wojnie z Niemcami, był pomocnikiem dowódcy plutonu 218 gwardyjskiego pułku piechoty 77 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 69 Armii 1 Frontu Białoruskiego w stopniu starszego sierżanta. W styczniu 1945 brał udział w walkach w rejonie Radomia i Zwolenia. 14 stycznia 1945 jako pierwszy wdarł się do okopu Niemców, zabijając dwóch oficerów i siedmiu żołnierzy; w ślad za nim poszli pozostali żołnierze jego plutonu, wdzierając się do okopu i zabijając wszystkich znajdujących się w nim niemieckich żołnierzy. Podczas podchodzenia do drugiej linii okopów, gdy dostrzegł ukryty bunkier, podczołgał się w jego kierunku i wrzucił tam kilka granatów, unieszkodliwiając go;