Getto w Kutnie, obóz żydowski w Kutnie – getto żydowskie utworzone w czasie niemieckiej okupacji w Polsce w 1940 roku w Kutnie, w ówczesnej rejencji inowrocławskiej. Getto znajdowało się na terenie dawnej cukrowni „Konstancja” przy ulicy Adama Mickiewicza 100.
Historia Niedługo po zajęciu Kutna przez Niemców podczas kampanii wrześniowej, zdewastowana i podpalona została miejscowa synagoga.
3 listopada 1939 roku w Kutnie powołano Judenrat, na czele którego stanął Bernard Holcman. Członkami Judenratu byli także Mojżesz Fluger (zastępca przewodniczącego), Sender Falc, Paweł Goldszejder, Lauzer Praszkier, Maks Zandel, I. Kubic oraz Sz. Opoczyński. Powołano także podległą Judenratowi policję żydowską, na czele której stanęli bracia Frankenstein. Jednym z pierwszych zadań Judenratu było zarejestrowanie wszystkich kutnowskich Żydów i ich własności, która w grudniu 1939 roku została zrabowana przez specjalny oddział z Płocka. Judenrat regularnie wręczał łapówki niemieckim urzędnikom, m.in. Hoffman, zastępca szefa Gestapo w Kutnie otrzymał od Judenratu meble do jego domu, warte około 15 tysięcy Reichsmarek.