Historia Początek Polskiej Szkoły Ilustracji datuje się na drugą połowę lat 50. XX wieku. Duży wpływ na ukształtowanie się tego zjawiska kulturowo-historycznego miała sytuacja społeczno-polityczna zaistniała po 1956 roku w Polsce. Pojawiły się nowe możliwości dla ówczesnych twórców, został określony profil działań wydawniczych i scentralizowano ruch wydawniczy. Ministerstwo Kultury i Sztuki postawiło problem książki dla dzieci na wysokim poziomie, co pozwoliło na pierwszorzędną realizację planu książki dziecięcej.
Artyści w czasie PRL, ze względu na panującą ówcześnie doktrynę socrealizmu, skupiali się na przynoszących zarobek, praktycznych pracach artystycznych takich jak: projektowanie pocztówek, druków reklamowych czy projektowanie ilustracji książkowych. Sytuacja ta z perspektywy czasu przyniosła pozytywne skutki. Wówczas, dzięki temu, w latach 1950–1980, wykształciło się grono ilustratorów-plastyków, określanych mianem Polskiej Szkoły Ilustracji.