W 1967 uzyskał stopień doktora na AGH. W 1968 rozpoczął pracę na Politechnice Śląskiej. W tym samym roku uzyskał docenturę. Od 1972 był profesorem Politechniki Śląskiej, organizował jej filię w Katowicach. Był dyrektorem Instytutu Metalurgii oraz prorektorem Politechniki Śląskiej. W roku 1982 przeniósł się do Politechniki Częstochowskiej, gdzie skoncentrował się na działalności badawczej i gdzie kierował Zakładem Metalurgii Stali. W 1990 uzyskał tytuł profesora.

Zajmował się szczególnie zastosowaniem plazmy w metalurgii. Był ekspertem Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Rozwoju Przemysłowego w Ameryce Południowej, Afryce i Turcji. Działał w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, którego został honorowym członkiem. Był też redaktorem czasopism technicznych.

Przeszedł na emeryturę w roku 1993. Był żonaty, miał dwóch synów.

Zmarł 3 października 1994, pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XXXIV-płd-19). mały|Grób prof.