W latach 1993–1996 stał na czele Litewskiego Związku Architektów.
Ważniejsze prace Był autorem licznych projektów architektonicznych, z których większość zrealizowana została w Wilnie. Do najważniejszych należą (wszystkie wspólnie z bratem Vytautasem Nasvytisem): kawiarnia i hotel "Neringa" w Wilnie (1959–1960) budynek Rady Najwyższej (obecnie Sejm Republiki Litewskiej, 1981) hotel "Lietuva" (1983) Opracował również projekty rekonstrukcji Litewskiej Poczty Głównej (1969) oraz Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego (1981). Był także współautorem projektu Białego Mostu nad Wilią (1995) oraz niezrealizowanego projektu Stadionu Narodowego w Wilnie (1988–2007), pełnił funkcję naczelnego scenografa w czasie kolejnych edycji ogólnokrajowego święta pieśni (1965–1985).
Życie prywatne Był bratem Vytautasa Nasvytisa, także architekta, z którym wielokrotnie współpracował oraz Undinė Nasvytytė, aktorki i spikerki radiowej.