Stig Larsson był członkiem redakcji „Kris” w latach 1977–1988.
Według anegdoty, ze względu na zbieżność imienia i nazwiska z innym szwedzkim pisarzem, Stiegem Larssonem, ten drugi zmienił swoje imię ze „Stig” na „Stieg”, by dziennikarze i publiczność mogły odróżnić obu twórców.
Twórczość Zadebiutował w 1979 roku powieścią Autyści (szw. Autisterna), uznaną przez krytykę i uważaną za pierwszą szwedzką powieść postmodernistyczną i ważne dzieło dla nowego pokolenia literatów lat 80. XX wieku.
Proza 1979 – Autisterna (fragmenty tłumaczyła na polski Magdalena Wasilewska-Chmura) 1984 – Nyår 1986 – Introduktion 1989 – Komedin I 1992 – Om en död 1998 – Wokas lax? 1999 – Helhjärtad tanke 2000 – Avklädda på ett fält 2012 – När det känns att det håller på ta slut (autobiografia) 2017 – Folk på ön
Poezja 1981 – Minuterna före blicken 1982 – Den andra resan 1985 – Samtidigt, på olika platser 1987 – Deras ordning 1988 – Händ! 1990 – Ändras 1991 – Ett kommande arbete 1992 – Uttal 1993 – En andra resa 1993 – Likar 1994 – Ordningen 1995 – Matar 1997 – Natta de mina
Sztuki teatralne 1987 – VD 1991 – Pjäser 2011 – Realism
Reżyseria 1981 – Krig och kärlek 1989 – Ängel 1990 – Kaninmannen 1990 – Nigger 1991 – Under isen 2007 – August