Powierzchnia początkowo jasnożółta, następnie staje się jasnoczerwona, pokryta bardzo cienkimi włóknami białawej osłony, który szybko znika. Miąższ W kapeluszu jasnożółty, w trzonie żółtoczerwony, bez wyraźnego zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 11–15 × 5,5–7,5 μm, Q = 1,69–2,28, pokryte drobnymi brodawkami, bez pory rostkowej, w widoku z przodu owalne, eliptyczne i wydłużono- jajowate, z lekko zaostrzonym wierzchołkiem, w widoku z boku lekko migdałowate, dość grubościenne, jasnoczerwone. Podstawki 25,5– 38,0 × 9,5–11,5 μm, maczugowate, 2- i 4-zarodnikowe. Cheilocystydy 29–41 × 7– 13 μm, stożkowate, cylindryczne lub z szyjkami zwężonymi ku górze o długości 7,0–15 μm i często pogrubione na końcu, tworzące główkę o szerokości 3,5–10 μm. Pleurocystyd i pilocystyd brak. Kaulocystydy dwóch typów: a) 31–67 × 9–13,5 μm, stożkowate z szyjką o długości do 23 μm i kształtem przypominającym głowę z pogrubionym wierzchołkiem o szerokości 5–11,5 μm, czasami rozwidlonym;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hełmówka wielkozarodnikowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.