Z powodu przewlekłej choroby nie zdołał powrócić do latania bojowego we Francji. 26 czerwca 1940 r. został ewakuowany do Liverpoolu w Wielkiej Brytanii, gdzie otrzymał numer służbowy P-0660 i kontynuował leczenie. Po rekonwalescencji 1 czerwca 1941 r. został skierowany do 58 Operational Training Unit (OTU) w Grangemouth na kurs pilotów myśliwskich, który ukończył 13 lipca 1941 r. Został przydzielony do dywizjonu 303 stacjonującego w bazie RAF Speke koło Liverpoolu. Został przeszkolony do lotów na samolotach Spitfire i w październiku 1941 r. rozpoczął loty bojowe na eskortowanie bombowców, wymiatanie i atakowanie celów naziemnych nad okupowaną Europę.
6 lipca 1942 r. otrzymał przydział do australijskiego 453 dywizjonu Myśliwskiego RAAF, 29 września 1942 r. został przeniesiony do 65 dywizjonu Myśliwskiego RAF, 15 października 1942 r. powrócił do lotów w składzie dywizjonu 303. 10 maja 1943 r., w ramach odpoczynku operacyjnego, otrzymał przydział do 58 OTU w Grangemouth jako instruktor. Pracował tu do 4 października 1943 r. i został przeniesiony do 61 Operational Training Unit w Rednal. 23 listopada 1943 r. wrócił do latania bojowego w składzie dywizjonu 302.