Powoływano się przy tym na argument, że tylko Stare Miasto przynależy do związku hanzeatyckiego. Dopiero w 1683 roku biskup Michał Radziejowski wydał zezwolenie właścicielom z Nowego Miasta na przewożenie towarów przez braniewski tor wodny, ale z obciążeniem tylko do 10 łasztów. Jednym z pierwszych armatorów nowomiejskich był Joachim Bredschneider, właściciel zbudowanego w 1760 nowoczesnego żaglowca „Der Weiße Schwan” (Biały Łabędź)Stanisław Achremczyk "Braunsberger Segelschiffe und ihre Reeder von 1760 bis 1863", Siegfried Fornacon, "Zeitschrift für die Geschichte Altertumskunde Ermland" Beiheft 7, 1987 : [recenzja] Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 1-4, 95-97 1990.
Nowe Miasto miało głównie charakter rzemieślniczo-rolniczy. U kresu swego istnienia, w 1772, w mieście żyło 1378 osób. Podczas gdy Stare Miasto skupiało bogate kupiectwo i przedstawicieli dochodowego rzemiosła, to w Nowym Mieście mieszkali piwowarzy, rybacy i rolnicy oraz handlarze lnem i przędzą. Oprócz handlu i rzemiosła mieszkańcy utrzymywali się z rolnictwa. Pola nie były tu jednak żyzne, stąd dominowały uprawy żyta, owsa, jęczmienia i grochu.