16 września 1922 roku Minister Spraw Wojskowych, generał dywizji Kazimierz Sosnkowski na wniosek dowódcy Wyższej Szkoły Wojennej przyznał mu „pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” i przydzielił do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie. 31 marca 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Z dniem 1 listopada 1924 roku został przeniesiony do 4 pułku saperów w Sandomierzu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W kwietniu 1926 roku został przydzielony do 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa sztabu. W październiku 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów saperów z równoczesnym przydziałem do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko szefa Oddziału Wyszkolenia. W lipcu 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska w DOK II i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. Z dniem 31 grudnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1934 roku, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gdynia. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.