Został awansowany na stopień porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 pozostawał oficerem 9 pułku artylerii polowej. Następnie awansował na stopień kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1924 i w kolejnych latach 20. i 30. służył w 17 pułku artylerii polowej. 2 grudnia 1930 został mianowany na stopień majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 36. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1930 został wyznaczony na stanowisko dowódcy dywizjonu. W czerwcu 1934 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W listopadzie 1935 został przeniesiony do 26 pułku artylerii lekkiej w Skierniewicach na stanowisko dowódcy III dywizjonu, na którym pozostawał do roku 1937. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 28. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Do sierpnia 1939 pełnił służbę stanowisku I zastępcy dowódcy 11 pułku artylerii lekkiej w Stanisławowie.