Następna wizyta miała miejsce w 1679, kiedy biskup Molina stwierdził, że kościół ma dwóch opiekunów.
W 1696 stary kościół zburzono, na jego miejscu zbudowany został nowy. Jego fundatorem był ks. Ġulju Zammit, który pokrył wydatki pieniędzmi zostawionymi przez jego zmarłego wuja ks. Martinu Zammita. Wizyta biskupa Davide Cocco Palmieri w 1696 daje nam opis nowego kościoła: był on nieorientowany (z prezbiterium skierowanym na południe), miał dwoje bocznych drzwi, przykryty był kopułą ze szklaną latarnią na szczycie. Na fasadzie biskup notuje herb braci Zammit.
Architektura Wygląd zewnętrzny Budynek kościoła jest scentralizowany, postawiony na planie ośmiokąta. Każdy narożnik ozdobiony jest pilastrami, są one ustawione w wielkim porządku, ich wysokość przekracza dwie kondygnacje. Kapitele pilastrów są w porządku kompozytowym.