Antoni Fedorowicz (ps. „Łebek”; ur. 13 czerwca 1931 w Zdołbunowie, zm. 9 stycznia 1998 w Otwocku) – polski nauczyciel, działacz harcerski, krajoznawczy i samorządowiec, prezydent Otwocka (1990–1994).
Życiorys Urodził się na Wołyniu. Jego ojciec Ewaryst walczył w obronie ludności polskiej na Kresach Wschodnich w oddziale Feliksa Jaworskiego (1917–1918). W czasie II wojny światowej przebywał wraz z rodziną w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie kształcił się w szkole. Był członkiem Szarych Szeregów, a także Armii Krajowej. Pod koniec lat czterdziestych ukończył konspiracyjną podchorążówkę Wojska Polskiego. W 1956 roku ukończył studia z dziedziny historii sztuki w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Kształcił się także na studiach pedagogicznych. Podjął pracę jako nauczyciel w Otwocku i Karczewie. W latach 1956–1959 był aktywny w otwockim hufcu Związku Harcerstwa Polskiego, następnie zaś zatrudnił się w zakładzie poprawczym w Falenicy oraz schronisku dla nieletnich na Okęciu. Został nauczycielem i kierownikiem szkoły specjalnej.