Podczas okupacji niemieckiej zajmował się tajnym nauczaniem, po jej zakończeniu do 1950 był redaktorem naczelnym krakowskiego „Dziennika Polskiego”Czesław Miłosz, Janina Miłoszowa: Listy niepublikowane. Listy do Zofii i Tadeusza Brezów, Kazimierza Wierzyńskiego i Antoniego Słonimskiego. Oprac. Alina Kowalczykowa, Teksty Drugie 2006, 5, s. 186., w 1951 (wraz z Janem A. Szczepańskim) redaktorem naczelnym „Teatru”, w latach 1952–1955 dyrektorem Państwowego Instytutu Wydawniczego. W sezonie 1949/50 sprawował (wraz z Zygmuntem Leśnodorskim) kierownictwo literackie Miejskich Teatrów Dramatycznych w Krakowie, w latach 1954–1956 był dyrektorem Centralnego Zarządu Teatrów, w latach 1957–1964 dyrektorem Teatru Polskiego w Warszawie, w latach 1965–1970 sekretarzem generalnym Ministerstwa Kultury i Sztuki. Wchodził w skład redakcji „Miesięcznika Literackiego”.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B37-4-1).
Publikacje Pod jego redakcją ukazała się antologia Teatr radziecki (antologia, 1967), opracował też Antologię dramatu polskiego (t.