Piotr Andriejewicz Samojłow (ros. Пётр Андреевич Самойлов, ur. 1897 we wsi Pieriewołoka w powiecie syzrańskim w guberni symbirskiej, zm. 16 czerwca 1938 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys Skończył szkołę wiejską i jedną klasę dwuklasowej szkoły, w 1904 stracił ojca, później wychowywał się w rodzinie wuja, w którego gospodarstwie następnie pracował. Później pracował w sklepie oraz jako robotnik i tokarz na kolei, w maju 1918 został członkiem RKP(b), w czerwcu 1918 wstąpił do oddziału Czerwonej Gwardii, dostał się do niewoli białych pod Symbirskiem, zbiegł. W 1919 ponownie pracował jako tokarz na stacji kolejowej, wiosną 1919 był sekretarzem odpowiedzialnym Komitetu Miejskiego RKP(b) w Abdulino i sekretarz kolektywu RKP(b) batalionu w Melekesie. W maju 1919 został funkcjonariuszem Czeki, był m.in. pełnomocnikiem Wydziału Specjalnego Frontu Wschodniego wojny domowej i pełnomocnikiem brygady zapasowej armii, w 1920 kierował agenturą Wydziału Specjalnego brygady zapasowej armii, 1920–1921 był starszym śledczym brygady Wydziału Specjalnego Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, a latem 1921 szefem Sekcji Śledczej Wydziału Specjalnego Zapasowej Armii.