Z dniem 1 stycznia 1935 został wyznaczony na stanowisko kierownika I referatu PKU JarosławRozkaz Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X Nr 5 z 25 lutego 1935 w: .. Ostatni przydział z marca 1939 to kierownik I referatu ewidencji w KRU Jarosław.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę, 17 września 1939 dostał się do niewoli sowieckiej na drodze z Tarnopola na południe, 14 kilometrów od miejscowości Kopyczyńce. Według stanu z grudnia 1939 był jeńcem obozu jenieckiego w Kozielsku. Ostatnią wiadomość rodzina otrzymała w lutym 1940, był to list z Kozielska z datą 30 stycznia 1940. Między 11 a 12 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 022/2 pozycja 68, nr akt 3110 z 9 kwietnia 1940. Został zamordowany między 13 a 14 kwietnia 1940 w lesie katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 1351 (raport dzienny z 7 maja 1943).