Nakład Podstawą emisji monet o nominale 1 korony było rozporządzenie ministra finansów Protektoratu z 20 listopada 1941 r. Określono w nim zarówno ich wzór, jak i cechy fizyczne. Bito je z cynkowych krążków o masie 4,5 g (z 1 kg surowca wytwarzano 222 sztuki). Gotowe monety miały 23 mm średnicy i ząbkowany rant. Łącznie w latach 1941–1944 wyprodukowano ich blisko 103 mln sztuk. Bito w je w przedsiębiorstwie Vichr a spol. w Lysej nad Labem. Autorem awersu był Jaroslav Eder, rewersu zaś Otakar Španiel, projektant większości przedwojennych monet czechosłowackich.
Pięćdziesięciohalerzówki wprowadzono do obiegu w dniu publikacji rozporządzenia w dzienniku ustaw, to jest 15 grudnia 1941 r. Była to ostatnia moneta wydana w dobie Protektoratu, co wynikało z faktu, że w 1940 roku władze czesko-morawskie emitowały tymczasowe banknoty państwowe (státovky) o nominale 1 korony. Monety wycofano z obiegu 31 grudnia 1951 r. już w państwie czechosłowackim, po tym, jak w 1946 a następnie w 1950 zarządzono ponowną emisję przedwojennych monet o tym samym nominale – odpowiednio w mosiądzu i aluminium.
Zobacz też czesko-morawskie monety obiegowe 1 korona czechosłowacka według wzoru z 1922
Przypisy
100 Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019