Zgodnie z opinią ówczesnych kronikarzy "prowadziła ona sprawy królestwa podczas nieobecności As-Saliha spowodowanej jego udziałem w wojskowych ekspedycjach. Jej rozkazy były respektowane, jej dekrety wykonywane i używała ona pieczęci z napisem Umm Chalil"Ibrahim al-Misri Ibn Wasif Szah, Ktab dżawahir al-buhur wa waka'i al-unur wa adża'ib ad-duhur wa ahbar ad-dijar al-misrija, British Museum (London), Oriental Ms. Or. n0. 25731, fol. 64b; Ibn Tadżri Birdi, VI, s. 373 za: Levanoni 2001, s. 212. Według Amalii Levanoni "władza Szadżar ad-Durr oczywiście wywodziła się z silnych i scentralizowanych rządów jej męża i sposobu w jaki wymusił on respektowanie swojej woli na armii i wysokich urzędnikach rządowych. Jednak nawet As-Salih Ajjub nie mógł delegować swojej władzy na kobietę bez pogwałcenia muzułmańskiej tradycji. Stąd obszedł on ten problem za pomocą wybiegu, tj. delegował swoją władzę na rzecz swojego zmarłego syna Chalila, a następnie sprawił, że Szadżar ad-Durr formalnie działała w jego imieniu".