Nadanie to zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.1300 z 17 maja 1922 roku (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z dnia 4 stycznia 1923 roku). Uczestniczył we wszystkich bojach swego macierzystego pułku. W kwietniu 1917 roku przebywał na rekonwalescencji w Kamieńsku. Przedstawiony został do odznaczenia Krzyżem Wojskowym Karola.
Od listopada 1918 służył w odrodzonym Wojsku Polskim, uczestnicząc w walkach na Froncie Litewsko-Białoruskim. W toku swej służby został awansowany do rangi sierżanta. Zaginął w roku 1919, a miejsce jego spoczynku pozostaje nieznane. Izaak Jungermann nie zdążył założyć rodziny.
Za pracę w dziele odzyskania niepodległości błogosławionej pamięci Izaak Jungermann został, na mocy zarządzenia prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 24 maja 1932 odznaczony Krzyżem Niepodległości.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7209 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości Brązowy Medal Waleczności (Austro-Węgry)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia