Angażowała się w działalność organizacji kobiecych, w 1947 roku przewodniczyła National Women's Commission partii, a rok później podróżowała po 43 stanach, reorganizując lokalne struktury komisji kobiet. Od 1942 roku była pod nadzorem Federalnego Biura Śledczego. W erze makkartyzmu, ze względu na swoją działalność polityczną, kilkukrotnie trafiła do więzienia. Ostatnim razem została skazana na rok i jeden dzień kary więzienia. W grudniu 1955 – po odbyciu dziewięciu miesięcy kary – została wydalona ze Stanów Zjednoczonych do Wielkiej Brytanii.

22 grudnia 1955 roku przybyła do Londynu. Na miejscu dołączyła do działaczy lokalnej partii komunistycznej i wzięła udział w Carribean Labour Congress. Z czasem angażowała się coraz bardziej w działalność na rzecz równych praw mniejszości i zwalczanie rasizmu. W 1958 roku założyła „West Indian Gazette” (później „West Indian Gazette and Afro-Asian Carribean News”), której była redaktorką do końca życia. Czasopismo budowało społeczność diaspory, rozwijając świadomość jej historii oraz stało się rzecznikiem mniejszości karaibskiej, liczącej wtedy 100 000 osób w Londynie. W reakcji na brutalne zamieszki wymierzone w czarnoskórych mieszkańców w 1958 roku w dzielnicy Notting Hill, Jones zorganizowała karnawał pod nazwą Carribean Carnival, który zapoczątkował Notting Hill Carnival.