Gnatosoma Gnatosoma jest przeciętnie wykształcona, wydłużona. Położone w jej brzusznej części subkapitulum (infrakapitulum) jest osadzone głęboko w idiosomie i wyposażone w dobrze widoczną apodemę; na jego chetotaksję składają się szczecinki oznaczone jako elcp, n, ao1 i ao2. Na szczycie gnatosomy leży stożkowaty hypostom o krawędzi wierzchołkowej zaokrąglonej, płaskiej, ściętej albo wyposażonej w rozmaitej wielkości wyrostki. Hypostom zaopatrzony jest w wargi, a jego płaty przyrośnięte są do położonego grzbietowo styloforu. U samic wielu gatunków hypostom ma parę przezroczystych guzków. W środkowej, rostralnej części styloforu umieszczone są perytremy o kształcie litery „M” lub „U”. Na gnatosomie osadzone są ponadto szczękoczułki i nogogłaszczki. Te pierwsze są długie, giętkie, równoległe, o formie sztyletów lub harpunów i w obrębie danego gatunku ich długość nie ulega zmianie w kolejnych stadiach rozwojowych. Nogogłaszczki budują po cztery człony: krętarz, udo, kolano i stopogoleń. Krętarz ma podstawę wchodzącą w brzuszną stronę idiosomy. Na udzie występują szczecinki: d, v’, v”, na kolanie: d oraz l”, a na stopogoleniu: szczecinki: d, lT, l’, eupatidia: acm, sul, ul’, ul” oraz solenidion ω.