W wersji podstawowej letniej składał się ze spodni (które dodatkowo posiadały opcję noszenia szelek) i bluzy. Wyposażono je w kilkanaście kieszeni wszytych lub podpinanych. Latem żołnierze mieli do dyspozycji koszulki z krótkimi rękawami, zimą zaś zimowe kurtki, tzw. bechatki, wyposażone w ocieplające podpinki. Mundury tego typu po raz pierwszy w warunkach bojowych zastosowano w misji pokojowej na terenie byłej Jugosławii (UNPROFOR 1992-1995).
Mundur unowocześniono w 1997 r. i oznaczono go 127A/MON, gdzie główną zmianą było usunięcie tylnych kieszeni udowych w spodniach. Wzmocniono okolice pośladków i kolan, natomiast krocze wzmocnione zostało poprzez dodanie podszewki. Zmieniono kształt zapięcia kieszeni na nóż. Bluzę zostawiono w stanie niezmienionym.