W 1755 roku rozstała się z mężem ze względu na jego wybuchowy charakter i wyprowadziła się do przyjaciółki, aktorki Thérèse Biancolelli, z którą mieszkała do końca życia. Pomimo separacji, Marie-Jeanne nadal spłacała długi męża i zaopiekowała się nim, gdy był na łożu śmierci. Małżeństwo nie miało dzieci.
Jej pierwszą publikacją była powieść epistolarna Lettres de Mistriss Fanni Butlerd (1757), do której inspirację prawdopodobnie stanowił romans pisarki z hrabią Maillebois. Fragment powieści, w którym po raz pierwszy znalazła się feministyczna polemika charakterystyczna dla stylu Riccoboni, ukazał się w styczniu 1757 w „Mercure de France”. W następnej powieści, L’Histoire du marquis de Cressy, żeński narrator wszystkowiedzący opisuje historię męskiej zdrady oraz żeńskiej przyjaźni i rywalizacji. W kolejnym dziele, Lettres de Juliette Catesby à Milady Henriette Campley, Riccoboni wróciła do formy powieści epistolarnej, choć pisanej lżejszym tonem niż jej debiut. Po roku od publikacji, powieść ukazała się po angielsku w tłumaczeniu Frances Brooke.