Delikatną, czarną linię końcową zwykle przerywają łuski barwy szarawobiałej. Strzępina jest szaro i brązowo nakrapiana. Tylne skrzydło jest szare z niewyraźną linią zaśrodkową, beżowym obrzeżeniem i białą strzępiną.
U samca środkowa płytka ósmego sternitu odwłoka ma wydłużony wierzchołek. Genitalia samca cechuje unkus o wąsko zaokrąglonym, wydłużenie trójkątnym wierzchołku i co najwyżej lekko wypukłych brzegach bocznych, walwa z rejonem oszczecinionym krótszym od mającej zwężony i zaostrzony wierzchołek kosty, kolec przedwierzchołkowy kosty odsunięty od jej szczytu w kierunku przednio-grzbietowym, ampułkowaty sakulus oraz mające mniej więcej ćwierć długości genitaliów winkulum. Sam fallus ma w wezyce od 45 do 65 małych cierni, natomiast pozbawiony jest cierni dużych. Samica ma przewody torebki kopulacyjnej około sześciokrotnie dłuższe niż szerokie, proste, wyposażone w płat tylny i podłużnie pomarszczone na całej długości colliculum.