Na początku lat 60., na konkurs Związku Polskich Artystów Plastyków i Zjednoczenia Przemysłu Meblarskiego, zaprojektowali zestaw małych mebli do mieszkań. Propozycja Kowalskich zdobyła dużą popularność wykorzystując zabudowywanie ścian i wielofunkcyjne segmenty. Okazało się to wydajnym rozwiązaniem w powszechnych w PRL mieszkaniach dość małych i ograniczonych wieloma normatywami. Wymuszały one wydzielanie mniejszych pomieszczeń i łączenie ich funkcji, np. salonu z sypialnią. Tzw. meblościanka, mebel segmentowy lub mebel kasetonowy Kowalskich, była wielofunkcyjna – poza półkami mogła posiadać łóżko, szafę, stół, regał, witrynę. Za jej projekt Kowalscy zostali wyróżnieni w konkursie, a meblościankę pokazano na 17. Międzynarodowych Targach Poznańskich.
Zdobywające popularność meble segmentowe zostały wystawione na pokazie „Meble do małych mieszkań” w Warszawie w 1963 r., przy ulicy Przeskok, razem z projektami m.in. Haliny Skibniewskiej. Meblościanka została wprowadzona do masowej produkcji. Dzięki standaryzacji mogła być prefabrykowana na dużą skalę, a także dostosowywana przez użytkowników do ich indywidualnych potrzeb. Przypominało to projektowanie skandynawskie lub przedwojenną kuchnię frankfurcką.