Ostatecznie nie doszło do oficjalnego rozwodu, a Sullivan nie wyszła ponownie za mąż.
Nagrody i upamiętnienie W 1932 Keller i Sullivan zostały nagrodzone honorowym członkostwem przez Szkocki Instytut Edukacji (Educational Institute of Scotland), a także honorowym tytułem doktora honoris causa przez Uniwersytet Temple. Helen została nagrodzona tym tytułem w 1955 przez Uniwersytet Harvarda. W 1956 budynek należący do dyrektora Szkoły Perkinsa dla Niewidomych został nazwany „Keller-Macy Cottage” na cześć Anny i Helen.
W 2003 Sullivan została upamiętniona w narodowej galerii kobiecych sław – National Women’s Hall of Fame.
Śmierć mały|"Memoriał Anne Sullivan i Helen Keller" – pomnik wykonany z brązu mieszczący się w Tewksbury w Massachusetts.|alt= Sullivan przez całe życie zmagała się z problemami ze wzrokiem, jednak po 1935 utraciła go całkowicie. Ze względu na chroniczny ból w jej prawym oku zostało ono usunięte. W 1936 jej drugie oko również zaczęło jej sprawiać ból. Kilka razy podróżowała do Kanady i Long Island, ale nikt nie był w stanie jej pomóc. 15 października, w wieku 70 lat, w Forest Hills Anne zapadła w śpiączkę z powodu zakrzepicy tętnic wieńcowych i zmarła 5 dni później, trzymana za rękę przez Keller.