Od młodości interesował się Tatrami i sporo po nich wędrował. Te doświadczenia wiele mu pomogły, gdy w latach 1860–1866 prowadził w Wysokich Tatrach prace geodezyjne i barometryczne pomiary wysokości szeregu szczytów i przełęczy. Miały one być podstawą do opracowania obszernej mapy Tatr i okolicy, której jednak nie zdołał wydać.
W sytuacji nadmiernych polowań i powszechnego kłusownictwa jako jeden z pierwszych wypowiadał się zdecydowanie za ochroną tatrzańskiej zwierzyny, zwłaszcza kozic i świstaków. Wielokrotnie zajmował krytyczny głos w sprawie ówczesnego stanu tatrzańskich lasów, przedstawiając w swoich publikacjach szereg postępowych idei z zakresu nowoczesnej gospodarki leśnejHoudek Ivan, Bohuš Ivan: Osudy Tatier, Šport, Bratislava 1976, s. 59.
Był autorem „Podręcznika dla wędrujących po górach” pt. Die Central Karpathen mit dem nächsten Voralpen (Centralne Karpaty z najbliższymi przedgórzami, Peszt 1863). Książka przedstawia charakterystykę przyrodniczą Tatr, szereg rad praktycznych dla turystów i podaje opisy wycieczek ze Starego Smokowca m.in. do Doliny Mięguszowieckiej, na Krywań, wypraw z Kieżmarku we wschodnie rejony Tatr oraz z Jaworzyny Tatrzańskiej i Zakopanego w północną część tych górOsudy Tatier, s. 79. Do wydawnictwa została dołączona pomniejszona, „turystyczna” mapa Wysokich TatrOsudy Tatier, s.