Wspólnie z mężem wspierała liczne instytucje charytatywne z Chełmży i okolic, w tym „Caritas”, Towarzystwo Opieki nad Dziećmi, kuchnię dla ubogich, domy sierot w Ostrowitem, Lubiczu, Nawrze, zakład dla dziewcząt w Otłoczynie oraz liczne akcje pomocy dla bezdomnychRelacja Anny Sczanieckiej dla Klubu Historycznego Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego Oddział w Toruniu z 28 listopada 1989 r.. Wspomagała mieszkańców Nawry i okolic licznymi datkami pieniężnymi lub w naturze. Słynna z pobożności i dobroci, przez miejscowych była zwana Świętą Panią. W 1930 otrzymała z rąk starosty toruńskiego, przyznany jej przez najwyższe władze II Rzeczypospolitej Srebrny Krzyż Zasługi. Po wybuchu II wojny światowej pałac w Nawrze zajęli Niemcy. Sczanieccy zostali na krótko aresztowani, a ich majątek skonfiskowano. Początkowo mieszkali w Zakrzewku, później zamieszkali w Chełmży. Po wojnie pracowała w Polskim Czerwonym Krzyżu, została jednak stamtąd usunięta.mały|Płyta nagrobna na cmentarzu w NawrzeZmarła w Toruniu, pochowana obok męża na cmentarzu przykościelnym w NawrzeIrena Sczaniecka - Nawra - Cmentarz Przykościelny www.nieobecni.com.pl.
Odznaczenia