Ludwik Piosicki (ur. 9 sierpnia 1914 w Hanowerze, zm. 6 grudnia 2010 w Szczecinie) – polski artysta malarz, grafik, ilustrator, ekslibrista.
Życiorys W czasie II wojny światowej przebywał na robotach przymusowych w Austrii.
W 1950 uskończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Poznaniu. W latach 1952–53 wykonał dla Muzeum Narodowego w Poznaniu odlew Drzwi Gnieźnieńskich, rzeźbę Ostrów Tumski w Średniowieczu. W Poznaniu założył również sekcję płetwonurków późniejszy Klub Płetwonurków LOK Delfin. Klub ten zajmował się wydobywaniem z jezior i rzek zatopionego w czasie II wojny sprzętu wojskowego, otrzymał za to tytuł honorowego obywatela miasta Poznania.
Od roku 1957 mieszkał i tworzył w Szczecinie. Od początku swojego pobytu współpracował z Głosem Szczecińskim, w którym w swoje rubryce Z Teki Teatralnej Ludwika Piosickiego tworzył karykatury aktorów (ok. 200 sylwetek). W Teatrze Dramatycznym w Szczecinie stworzył kilka scenografii do sztuk teatralnych: Konik Garbusek – Jerszowa (1959), Skrzypce które przynoszą śmierć – Makarewicza (1960), Taniec śmierci – Strindberga (1965).