Powierzchnia początkowo delikatnie pilśniowata, potem łuseczkowata. Blaszki Przyrośnięte i nieco zbiegające, szerokie, rzadkie, jasno cynamonowo-brązowe. Trzon Wysokość 2–3,5 cm, grubość 1,5–3 mm, cylindryczny, czasami zgrubiały przy podstawie. Powierzchnia naga z nielicznymi łuseczkami, u podstawy z białymi strzępkami grzybni. Miąższ Bardzo cienki, elastyczny, białawo-ochrowo-brązowy, w kapeluszu mięsisty, w trzonie włóknisty. Nie zmienia barwy po uszkodzeniu. Smak łagodny, zapach grzybowy, słaby. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników ochrowo-brązowy. Cheilocystydy o kształcie od cylindrycznego do maczugowatego, silnie wydłużone, czasami nieregularnie powyginane.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie trąbki kłaczkowatej w Ameryce Północnej i w Europie. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniona. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano liczne stanowiska. Liczne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Jest w nim opisana jako gatunek pospolity, niemniej jednak umieszczono ją na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Saprotrof. Występuje na ziemi w lasach liściastych i mieszanych. Owocniki pojawiają się zazwyczaj od września do listopada.
Przypisy J. Breitenbach, F. Kraenzlin, Fungi of Switzerland 4.
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Tubariaceae