Po odbyciu studiów doktoranckich na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w 1980 uzyskał stopień naukowy doktora nauk teologicznych w zakresie teologii duchowości na podstawie rozprawy pt. Zagadnienia doskonałości chrześcijańskiej w polskiej literaturze teologicznej w latach 1918–1939. Jednocześnie rozpoczął studia na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej w zakresie psychologii. Od 1982 kontynuował systemem zaocznym na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, rozpoczęte uprzednio na KUL studia z psychologii uzyskując w 1986 magisterium z filozofii chrześcijańskiej w zakresie psychologii. W roku akademickim 1986/1987 przebywał w Rzymie i w Münster, gdzie gromadził materiały do przyszłych badań naukowych. W latach 1987–1990 był asystentem na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, w latach 1990–1995 był adiunktem przy jedynej w Polsce (aż do dziś) Katedry Hagiografii. W 1993 przeprowadził na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Świętość w świetle dekretów beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych po Soborze Watykańskim II przewód habilitacyjny na tymże wydziale uzyskując stopień naukowy doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie teologii duchowości i objął kierownictwo wyżej wymienionej Katedry.