Po I wojnie światowej majątek został znacjonalizowany przez władze łotewskie.
Po I rozbiorze Polski w 1772 roku Lanckorona, wcześniej wchodząc w skład Polskich Inflant Rzeczypospolitej, znalazła się na terenie ujezdu lucyńskiego guberni witebskiej Imperium Rosyjskiego. Dobra obejmowały parafię lanckorońską i posińską. Od końca I wojny światowej miejscowość należy do Łotwy, która w okresie 1940–1990, jako Łotewska Socjalistyczna Republika Radziecka, wchodziła w skład ZSRR.
Drewniany kościół katolicki istniał w majątku już w 1696 roku. Marcin Karnicki ufundował w Lanckoronie w 1828 roku kamienny kościół parafialny, rozbudowany w 1859 roku przez Jana Karnickiego. Kościół ten, pod wezwaniem św. Trójcy, znajduje się obecnie na terenie wsi Šķaune.
Obecnie we wsi działa poczta. Istnieje tu również izba pamięci M. Andžāne.