wybudowano trzykondygnacyjny budynek narożny u zbiegu ul. Stwosza i Krowiej, z użytkowym poddaszem i płaskim dachem. Elewacja południowa liczyła sobie wówczas trzy osie a wschodnia od strony ul. Krowiej: dwie. W 1906 roku, po wykupie działki nr 35 i wyburzeniu pałacu Kospothów, przedłużono skrzydło południowe o kolejne pięć osi zachowując jednocześnie formy elewacji zaprojektowane przez Martensa. Autorem tych zmian był architekt E. Härtel, choć jak twierdzi Jan Harasimowicz rzeczywistym wykonawcą mógł być berliński architekt Jänisch. Fragmenty dekoracyjne dawnego pałacu Kospothów wmontowano w elewację od strony dziedzińca. W tym samym okresie rozbudowano skrzydła zachodnie i północne. W kolejnych latach budynek przechodził różne przebudowy i modernizacje. W latach 1920–1922 roku wykupiono kolejną działkę na ul. Krowiej 3 i powiększono skrzydło zachodnie według projektu spółki architektonicznej Gaze&Böttcher. Jej wyższe piętra były nieco cofnięte w stosunku do parteru co pozwoliło na zamontowanie świetlików dachowych oświetlające sale operacyjne. Elewacja z tej strony miała uproszczoną formę i zakończona była płaskim dachem dwuspadowym z prostymi oknami w poddaszu.