otrzymywał bowiem lukratywne propozycje filmowe od studiów w Japonii. Początkowo stawiał im opór, i jak przyznał korespondentowi magazynu Fighting Stars: „nie podobała mi się społeczność kabuki i nie sądziłem że spodoba mi się świat filmu. Stawiłem wobec (wytwórni) Shintōhō niemożliwe żądania, mając nadzieję, że mi odmówią. Kiedy przełknęli wszystkie moje warunki, nie było innego wyjścia, jak rozpocząć karierę w filmie”.
Tomisaburō podpisał kontrakt z wytwórnią Shintōhō. Przygotowując się do roli w filmach z gatunku jidai-geki, rozpoczął rygorystyczne treningi sztuk walki, w tym iaidō, kendo, bōjutsu (z których wszystkie można zobaczyć w jego wykonaniu w późniejszych rolach) oraz Shōrinji Kenpō. Dla Shintōhō pracował siedem lat. Dzięki zdobytemu doświadczeniu podpisał kontrakt z wytwórnią Toei. Sławę przyniosła mu rola rōnina Ittō Ogami w serii filmów z lat 70. Samotny wilk i szczenię. Poza filmami japońskimi wystąpił również w produkcjach amerykańskich: jako trener baseballu w The Bad News Bears Go to Japan (1978) i boss yakuzy w Czarnym deszczu (1989).